Omgaan met verwachtingen en verlangens als vorm van Levenskunst

Verwachtingen wie heeft ze niet?! Een regel uit een bekend Sinterklaasliedjes luidt ‘vol verwachting klopt ons hart’. Als we iets verwachten en onze verwachting komt uit dan zijn we blij. Meestal leiden verwachtingen echter tot teleurstelling. We verwachten van alles van onszelf, de ander, het leven en God. Maar meestal gaat het anders dan verwacht of gehoopt. Toch hebben verwachtingen ook een mooie kant, die leren zien en omarmen kan leiden tot meer levensvreugde. Daar later meer over. Ik zal eerst iets vertellen hoe ik in mijn leven ben verstrikt geraakt en nog heel regelmatig, in allerlei verwachtingen.

Verwachtingen en teleurstellingen

Op een keer zei iemand tegen me ‘jij hebt nogal hoge verwachtingen van anderen’. Ik was echt verbouwereerd. Ik verwachtte helemaal niets bijzonders van anderen. Ik wilde begrepen worden en dat mensen min of meer zouden aanvoelen wat Ik nodig had. Valt mee toch? Later is het me nog een aantal malen gezegd en toen kon ik er niet meer omheen. Hier was werk aan de winkel. Wat ging er mis en waarom.

Ruim twee jaar geleden kreeg ik een Burn-out. Ik had ineens een heleboel beperkingen, was overprikkeld en mijn actieradius en de kring om mij heen werd kleiner. Tegelijkertijd werden contacten met vrienden en familie steeds belangrijker. Het was mijn verbinding met de wereld en anderen. In deze periode ben ik zou je kunnen zeggen stuk gelopen op mijn verwachtingen. Ik deed talloze uitreikingen naar de ander, maar vaak kwam ik voor mijn gevoel bedrogen uit. Ik voelde me onbegrepen en in de steek gelaten. Echter werd het me ook steeds duidelijker wat er gebeurde, welk patroon ik afdraaide. Ik noem wat simpele voorbeelden ter verduidelijking. -Ik stuurde een appje naar een vriendin en verwachtte een snelle reactie: twee dagen later nog niets gehoord! Wat zou er aan de hand zijn, had ik iets verkeerd gedaan. -Of, ik probeerde met een vriend tot een wekelijks contactmoment te komen. De afspraak was snel gemaakt. Helaas tot op de dag van vandaag is er niets van terecht gekomen. -ik verwachtte van het leven dat die Burn-out snel over zou gaan en ik weer kon gaan doen wat ik wilde. Niet dus!

Dan het maar over een andere boeg gooien: ik begon uit te leggen aan deze en gene waarom wat ik vroeg zo belangrijk voor me was. Wat ik hoopte en ook verwachtte. Begrip alom maar er veranderde niets. Ik werd boos, gefrustreerd, verdrietig, voelde me in de steek gelaten etc. etc. Op een dag vielen er een paar kwartjes. Ik mocht dan wel de koningin in mijn eigen koninkrijkje zijn, die plaats had ik in het leven van anderen niet. Vaak had het niet krijgen van het verwachte ook helemaal niets met mij te maken. Iemand was gewoon druk of vergeten te reageren. Ik maakte het echter heel persoonlijk. Ook werd duidelijk dat het niet om hoge verwachtingen ging, maar om de verwachting zelf. De ander moest aan mijn verwachting voldoen, reageren zoals ik dat zelf zou doen. Ik was continue aan het manipuleren in letterlijke zin: ik wilde de ander, mijzelf en het leven naar mijn hand zetten. Het gevoel van controle en invloed hebben. Helaas zo werkt het leven niet. Ik las ergens: verwachting versus de realiteit leidt gegarandeerd tot teleurstelling.

Ik weet wel zeker dat ik niet de enige ben die verwachtingen koestert. Of het nu gaat om een partner die op tijd thuis dient te zijn, de verwachtingen dat je supermens bent en een klus wel even in korte tijd klaart of de verwachting dat je leven over rozen gaat, het maakt niet uit. Verwachtingen die vervuld moeten worden leiden vaak tot frustratie. Toch hebben ze ook een goede en waardevolle boodschap voor ons.

Verwachting als wegwijzer naar verlangen

De laatste jaren is Zijnsorientatie (hierna ZO) voor mij een grote bron van inspiratie. De ZO stelt dat verwachtingen direct zijn gekoppeld aan verlangens. Je zou verwachtingen de wegwijzers naar verlangens kunnen noemen. Verborgen onder de verwachtingen bevinden zich behoeften en verlangens. Door die verwachtingen serieus te nemen en op zoek te gaan naar het verlangen wat daaronder zit kom je op het spoor van wat voor jou belangrijk of vervullend is. Daarnaast is een belangrijke stelregel in de ZO dat niets fout is. Alles wat in je opborrelt is oké, mag er zijn en is er niet voor niets.

Verlangens bedenk je niet, die wellen in je op. Ze zijn belangrijk aangezien ze wegwijzers zijn naar onze behoeften en tevens drijfveren die ons in beweging zetten. Stel: je verlangen of behoefte is om af te vallen. Je wilt er in je bikini op het strand uitzien als een jonge meid. Als het verlangen sterk genoeg is zul je in beweging komen en gaan sporten en gezonder eten. Als je verlangen een groot huis is, zul je harder gaan werken. Onder deze vooral uiterlijke verlangens zitten vaak nog diepere verlangens verstopt. De vraag ‘waarom is dit belangrijk voor mij?’ brengt ons weer een laagje dieper. Je kunt die vraag blijven stellen tot je uiteindelijk bij de kern komt. Door er zo mee om te gaan, kunnen die aanvankelijke verwachtingen een bijdrage leveren tot meer levensgeluk. Onder de verwachting die ik van mijn vrienden had zat de behoefte er bij te horen, daar weer onder de behoefte om gezien en bemind te worden.

Verlangens als wegwijzers naar Levensvreugde

Zoals we zien zijn de verlangens onder de verwachtingen heel nuttig en behulpzaam. Het gaat pas mis als we verantwoordelijkheid ervoor bij de ander leggen. Zolang we er kunnen zijn voor onze verlangens en ze omarmen en doorvoelen gaat het goed. Plakken we de verwachting van de vervulling van die verlangens op het leven of de ander of zelfs op ons zelf, dan lopen we vast en is teleurstelling ons deel. De ZO trekt deze twee zaken uit elkaar. Enerzijds zijn er verwachtingen en verlangens en anderzijds bestaat er de wens dat deze vervuld worden. Het een leidt niet automatisch tot het ander. Het verlangen wordt ook losgekoppeld van een ander, het leven of God. Het verlangen mag er zijn, gezien en gekoesterd worden, maar hoeft niet door een ander of iets anders te worden opgevuld. Dit onderscheid zorgt voor eigen verantwoordelijkheid en houdt de relatie met al het andere zuiver. Ze gebruiken hier bij een prachtige zin die (uiteraard niet na de eerste keer) zowel nederigheid als ontroering oproept en ons uiteindelijk bevrijd uit de gevangenis van ons dwingende willetje.

Ik verlang ernaar dat…….., maar je hoeft het mij niet te geven.

Bijvoorbeeld ik verlang ernaar dat mijn kinderen gelukkig zijn, maar ze hoeven het mij niet te geven. of, iemand verlang naar betere communicatie met zijn familie, maar ze hoeven het hem niet te geven. Deze zin en tevens, deze levensinstelling, geven uiteindelijk enorme ruimte en vrijheid. Op deze manier kun je je openstellen voor wat je toe-valt in het leven of wat iemand graag bereid is om je geven. Onder aan de pagina heb ik een soort van stappenlijst gemaakt van de herkenning van verwachtingen naar verlangen en hoe ook daar de uitkomst los te laten.

Ik hoop en verlang dat dit wat lang uitgevallen blog je de nodige inzichten geeft, die hopelijk bijdragen aan je welzijn en levensgeluk,….. maar je hoeft het mij niet te geven! ☺️😁

Download hier mijn lijstje met Tips om van verwachting naar verlangen te gaan

3 gedachten over “Omgaan met verwachtingen en verlangens als vorm van Levenskunst”

  1. Ha Bo! Duidelijk verhaal, goede analyse! Mooi blog!
    Hier nog een overweging mijnerzijds:
    Je blog doet me ook denken aan iets vanuit het boeddhisme: je moet niet een ander verantwoordelijk maken voor jouw geluk. Waarbij de crux is zelf actie te ondernemen door oorzaken te leggen die goede gevolgen kunnen geven. Zo kun je tevreden zijn over jezelf met de oorzaken die je gelegd hebt, los van het resultaat. Daarmee verleg je de focus van resultaat (een verwachting die al of niet vervuld wordt) naar proces (een stap zetten in lijn met je verlangen) en kun je nu al blij worden van wat je gedaan hebt (los van of het uiteindelijk het gewenste resultaat oplevert of niet). Liefs!

    1. He Josien,

      Wat leuk en sportief dat je reageert. Mooi die inzichten uit het Boeddhisme. Ik had altijd een wat naar gevoel bij oorzaak en gevolg, alsof een oorzaak per definitie een naar gevolg als uitkomst had. Zoals jij het planten van oorzaken beschrijft word ik er eerder blij van. Alsof je zaadjes of bolletjes plant en je kunt verwonderen over het resultaat wat je niet afdwingt. Dat goede gevoel dat het planten en het proces geeft is al vervullend. In die zin heb je er ook invloed op omdat je een bewust gekozen proces in gang zet! Prachtig.

      Nogmaals dank ook voor je complimenten. Fijn weekend, liefs Bo

  2. Bounce rate.
    Network traffic to boost ranks and exposure.

    NEW! Now you can choose the Country you want the traffic to come from, as well.

    Supercharge Your SEO And Boost Your Alexa Ranking with 1 Million unique Visitors Traffic sent Within 1 Month. Available only Here. Cheapest Offer On the Internet And Exclusively Available on Monkey Digital

    Read More details about our great offer:
    https://monkeydigital.co/product/network-traffic-offer/

    Thanks and regards
    Mike
    Monkey Digital
    monkeydigital.co@gmail.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *