De kunst van ontvangen

Een onderwerp dat voor mij heel erg bij Levenskunst hoort is de kunst van het ontvangen. Ik wil hier mijn visie graag met je delen en je de nodige tips geven. Daarnaast deel ik ook met je hoe dat in mijn leven een rol speelt, zeker ook nu ik ziek ben en nog wel de ziekte met een grote K heb.

Herken je het volgende? Iemand maakt je een compliment over je kleding en jij zegt “och dat was maar een uitverkoopje”, of je krijgt een mooie bos bloemen en zegt “dat is toch niet nodig!” Wat is dat toch met ons. We krijgen een compliment, een cadeau of wat dan ook en meteen regeren we met wat ze bij de tennissport een dropshot noemen. We vangen de bal van de tegenstander en droppen die met een ferme slag tegen de grond, geen redden aan! Zo ketsen we ook dat wat we ontvangen af.

Het liefst willen we allemaal geven: advies, goede raad, een luisterend oor bieden, een klusje doen voor een ander en ga maar door. Dat geeft ons een goed gevoel. We kunnen van betekenis zijn, de aandacht bij de ander.We lusten er wel pap van! Maar er is een keerzijde, want als er alleen maar gevers zijn en niemand wil of kan ontvangen dan sta je daar met je goede gedrag. Jij wilt ‘je ding doen’ maar niemand wil het ontvangen. Raar toch! Hoe zit dat….

Mijn idee hierbij is dat als iemand ons iets geeft hij meteen dichtbij komt. Dicht bij ons, dat maakt kwetsbaar. Als een soort verdediging kaatsen we de bal maar weg, ver van ons vandaan. Kwetsbaar, omdat we met onszelf geconfronteerd worden. “Ben ik het wel waard”, “ben ik wel waardevol” of eigenlijk, en daar gaat het denk ik mis: “Vind ik mezelf wel waardevol om te ontvangen” Om iets te ontvangen, maar eigenlijk om de ander te ontvangen. Om je met elkaar te verbinden. Het ontvangende afwijzen zorgt ervoor dat beide partijen met lege handen staan. En tegelijk….. we willen niets liever dan gezien en gehoord worden. We willen ons bemind voelen. Ik denk dat onze Calvinistische achtergrond hier ook niet helpend is. Jezelf de moeite waard vinden om (de ander) te ontvangen. Vind ik mijzelf waardevol, durf ik van mijzelf te houden. In de Zijnsorientatie gaan ze er vanuit dat je kostbaar bent gewoon omdat je er bent. Uniek, net als ieder ander. Je hoeft daar niets voor te doen. Je mag er gewoon zijn. Misschien goed om dat eens te laten doordringen. Je hoeft het niet te verdienen.

Ooit kreeg ik volgende quote;

Ik denk dat dit is wat we eigenlijk willen. Ontvangen worden. Er is dan volgens mij geen enkel verschil tussen geven en ontvangen. Het een kan niet zonder het ander. Wat mooi als het wel lukt. Er is verbinding, verbondenheid. Meer dan de moeite waar om aan te leren lijkt me!

Hoe zit dat bij mij, nu met de ziekte K. Op een of andere manier opent deze ziekte deuren naar ontvangen. Het is confronterend en iedereen leeft mee en wil zich over mij ontfermen. Dat is hartverwarmend en iets waar ik zeer dankbaar voor ben. Maar ook in mij roept het stemmetje “ik wil geven”. Ik leer elke dag beter om te ontvangen, niet zozeer dat wat aangeboden wordt, maar de persoon zelf. Ik ben van verbinding! Ik kan vaak de intentie zien en daarop reageren. Op die manier kan ik zelf weer geven, doordat ik de ander zie en bij mij binnen laat komen. Ik loop al wat jaartjes mee in het ontvangen, maar ik denk nooit zoals nu. Het blijft ook voor mij oefenen, oefenen. Maar hoe heerlijk kan het zijn!

Ik wil afsluiten met wat tips:

  • Let eens op bij jezelf en bij de mensen om je heen hoe er gereageerd wordt op complimenten of aangeboden hulp
  • Als je iets wordt aangeboden reageer niet meteen maar laat het eerst even echt binnenkomen, voel wat het met je doet
  • Zeg dagelijks meerdere keren tegen jezelf dat je het waard bent om te ontvangen, wellicht zeg je op een dag zomaar “ik houd van mezelf” (het moet niet gekker worden, haha)
  • Bedank de ander en geef niet meteen een compliment of een kaatsbal terug: “jij bent het ook waard hoor” of “ ik houd ook van jou hoor”
  • Onthoud dat ontvangen ook een manier van geven is die je dichter bij jezelf brengt en bij de ander

Zo het is een heel verhaal geworden en tegelijkertijd maar een tipje van de sluier. Ik wil in deze fase van mijn leven mijn levenslessen graag met je delen, en iets van mijn binnenwereld laten zien, bovendien maakt het mij blij om te schrijven en me met je te verbinden.

Liefs Iboya

PS ik hoop dat dit blog goed wordt ontvangen 🙂

2 gedachten over “De kunst van ontvangen”

    1. Hallo Claudia,

      Leuk dat je het herkent 👍 en dat je reageert is helemaal super. Ik ben alweer bezig met een nieuw blog.

      Geniet lekker van je welverdiende vakantie,

      Liefs Bo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *